کلام نور
  • طلب‌ العلم‌ فريضة علي‌ كل‌ مسلم‌ فاطلبوا العلم‌ من‌ مظانه‌ واقتبسوه‌ من‌ اهله

  • انا مدينة الحكمة [مدينة العلم] وعلي‌ بن‌ ابي‌ طالب‌ بابها؛ ولن‌ توتي‌ المدينة الا من‌ قبل‌ الباب‌

  • ايها الناس‌ ! اعلموا ان‌ كمال‌ الدين‌ طلب‌ العلم‌ والعمل‌ به‌... والعلم‌ مخزون‌ عند اهله‌ وقد امرتم‌ بطلبه‌ من‌ اهله‌ فاطلبوه‌

  • يا كميل‌ ! لا تاخذ الا عنا تكن‌ منا

  • شرقا وغربا، فلا تجدان‌ علما صحيحا الا شيئا خرج‌ من‌ عندنا اهل‌ البيت

  • في‌ قول‌ الله‌ عز وجل‌: فلينظر الانسان‌ الي‌ طعامه‌ قال‌: قلت‌: ما طعامه‌؟ قال‌: علمه‌ الذي‌ ياخذه‌ عمن‌ ياخذه

  • كل‌ ما لم‌ يخرج‌ من‌ هذا البيت‌ فهو باطل

قسمتی از شرح تائیه دعبل – حجت الاسلام جعفر فاضل

 

خُـروجُ إمامٍ لامَحـالـهَ خــارجٌ

یَقُـومُ عَلی اسمِ اللهِ و البَرَکـاتِ

یُمَیِّزُ فینـــــا کُـلَّ حَـقّ وَ بـاطِـلٍ

وَ یَجزِی عَلَی النَّعماءِ و النَّقِماتِ

 

خروج امامی بدون شک انجام خواهد شد که با نام خدا و برکات فراوان قیام خواهد نمود و در میان ما هر حقی را از باطل جدا خواهد ساخت و مردم را بر نیکی­ها پاداش و از بدان انتقام خواهد گرفت .

     به ­روایت ابن بابویه([‌أ]) رحمة الله عليه دعبل گفت: چون من این دو بیت را خواندم، امام رضا عليه السلام بسیار گریست، و سر بسوی من بلند نمود و فرمود: ای خزاعی ! روح القدس این دو بیت را بر زبان تو گفته است، آیا میدانی کیست آن امام و کی قیام خواهد نمود؟([‌ب]) گفتم : نه ای مولای من ! تنها شنیده­ام که امامی از میان شما خروج خواهد کرد و زمین را از فساد پاک و پر از عدالت خواهد نمود .

      پس حضرت فرمودند: ای دعبل : امام بعد از من محّمد پسر من است و بعد از محّمد پسر او علی امام است و بعد از علی پسر او حسن امام است و بعد از حسن پسر او حجّت قائم امام است، که در غیبت انتظار او خواهند کشید و چون ظاهر شود همه کس اطاعت او خواهند کرد. اگر از عمر دنیا جز یک روز نماند خداوند آن روز را چنان دراز کند تا او قیام کرده و زمین را که پر از ظلم و جور شده است، پر از عدل و داد کند.

      و اما آنکه چه وقت بیرون می­آید، خبر دادن از وقت است و مرا پدرم از پدرش و او از پدرانش از حضرت امیرالمومنین عليه السلام خبر داد از حضرت رسول صلی الله عليه و آله پرسیدند کی قائم از فرزندان تو بیرون خواهد آمد؟ فرمود مَثَل آمدن او مَثَل قیامت است که حق تعالی می­فرماید که به غیر از خدا کسی از وقت آن خبر ندارد[‌ج]. او بی خبر و بناگاه خواهد آمد.

فَیا نَفسُ طِیبی ثُمَُ یا نَفسُ فَابشَرِی

فَغَیـــرُ بَعیــدٍ کــلٌ مـــا هُــــوَ آتِ

وَ لا تَجزَعی مِن مـُـدَّهِ الجَوِرِ اِنّنی

أَرَی قُــوَّتی قَـــــد آذَنَت بِثَبـــــاتِ

پس ای جان خوش باش و خوش باش و بشارت باد که آنچه خواهد شد، دور نیست و از درازی زمان ستم ناله مکن می­بینم توان خود را که ظاهر می­کند .

 

 

[‌أ]– کمال الدین، تالیف ابن بابویه، ص۳۷۲، به تصحیح علی اکبر غفاری – تهران – ۱۳۹۰ق.

[‌ب]– شیخ آقا بزرگ طهرانی در الذریعه، ج ۲۳، ص ۲۴۷، ضمن معرفی کتاب مؤجج الاحزان گفته : ” ذکر فیه مولفه ان دعبل الخزاعی لما بلغ قوله من التائیه :

الی الحشر حتی یبعث الله قائماً       یفرج عنــا الهم و الکـربـــات

قال من حضر مجلس الرضا عليه السلام لما نطق دعبل بهذا البیت تهلل وجه الرضا عليه السلام و طأطأ راسه الی الارض و بسط کفیه و رمق بطرفه الی السماء و قال : اللهم عجل فرجه و سهل مخرجه و انصرنا به و أهلک عدوّه … [ فلما وصل دعبل الی قوله : ]                                        

             خروج امام لامحاله خارج           یقوم علی اسم الله و البرکات

قال ابوالصلت : فلما سمع الامام ذلک قام قائماً علی قدمیه و طأطأ رأسه منحنیاً به الی الارض بعد أن وضع کفّه الیمنی علی هامته وقال : اللهم عجل فرجه و سهل مخرجه و انصرنا به نصراً عزیزا …

و استظهر بعض الأفاضل من الحدیث المذکور فی هذا الکتاب انه مستند ما نری من فعل الشیعه من القیام عند ذکر القائم عليه السلام و وضع الید علی الراس … “

 

[‌ج]– اشاره به آیه ۱۸۷ سوره اعراف است: ﴿ یَسئَلوُنَکَ عَنِ السّاعَةِ اَیّانَ مُرسیها قُل إنَّما عِلمُها عِندَ رَبّی لا یُجَلّیها لِوَقتِها إلا هُو … لا تَاتیکُم إلا بَغتَةً … ﴾

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *