کلام نور
  • طلب‌ العلم‌ فريضة علي‌ كل‌ مسلم‌ فاطلبوا العلم‌ من‌ مظانه‌ واقتبسوه‌ من‌ اهله

  • انا مدينة الحكمة [مدينة العلم] وعلي‌ بن‌ ابي‌ طالب‌ بابها؛ ولن‌ توتي‌ المدينة الا من‌ قبل‌ الباب‌

  • ايها الناس‌ ! اعلموا ان‌ كمال‌ الدين‌ طلب‌ العلم‌ والعمل‌ به‌... والعلم‌ مخزون‌ عند اهله‌ وقد امرتم‌ بطلبه‌ من‌ اهله‌ فاطلبوه‌

  • يا كميل‌ ! لا تاخذ الا عنا تكن‌ منا

  • شرقا وغربا، فلا تجدان‌ علما صحيحا الا شيئا خرج‌ من‌ عندنا اهل‌ البيت

  • في‌ قول‌ الله‌ عز وجل‌: فلينظر الانسان‌ الي‌ طعامه‌ قال‌: قلت‌: ما طعامه‌؟ قال‌: علمه‌ الذي‌ ياخذه‌ عمن‌ ياخذه

  • كل‌ ما لم‌ يخرج‌ من‌ هذا البيت‌ فهو باطل

در محبّت – حجت الاسلام بختیاری

امام صادق عليه السلام فرمودند: « براي هر چيزي، پايه­ اي است و پايه و اساس اسلام، دوستي ما اهل بيت است.»[۱]

امام حسين عليه السلام جان خود و عزيزانش را به قصد تقرّب به ذات اقدس اله و در راه حفظ دين او، در طبق اخلاص نهاد. به عبارت ديگر امام حسين علیه السلام هر آنچه داشت تقديم خداوند نمود و خدا نیز به او، منزلتي بس بزرگ و سترگ عطا نموده، خود طالب خونش گرديد. لذا است که خدای متعال در قلوب مؤمنان، برای وجود مقدس سیدالشهدا علیه­السلام جایگاه ویژه­ای قرار دارد. در اين مورد امام ششم فرمود: « روزي نگاه مبارك پيامبر اسلام صلي الله عليه وآله و سلم به امام حسين عليه السلام افتاد، او را بر دامن گرفت و فرمود: در قلوب مؤمنین براي امام حسين عليه السلام ـ به خاطر شهادتش ـ حــرارتی است کــه هیچ­گاه به سردی نمی­گرایـد.»[۲] نيز رسول حق فـرمود: « حسين را در قلب من، موقعيتي است كه براي احدي نمي­باشد.»[۳] روزي پيامبر صلي الله عليه وآله و سلم كودكي را در آغوش گرفت و مورد ملاطفت قرار داد، شخصي از علت آن پرسيد. حضرت فرمود: « اين كودك، پسرم حسين را دوست دارد ديدم، خاك قدم­هاي حسينم را به صورت مي­كشد. جبرييل در اين هنگام نازل شد و خبر داد كه او از ياران حسين بن علي عليه السلام در واقعه­ي كربلاست.»[۴] . روزي پيامبر اكرم صلي الله عليه وآله و سلم به امير المومنين عليه السلام فرمود: « حسين را نگاه دار. آنگاه در حالي كه مي­گريست، تمام بدن حسين را غرق بوسه كرد و فرمود محل شمشيرها را مي­بوسم.»[۵]

محبت سـالار شهيـدان، گوهري است كه خداوند به هر كس نمي­دهد. امـام جعفر صـادق عليه السلام در این باره می­فرمایند: « هنگامي كه خداوند عزّوجّل براي بنده­اي خير بخواهد، دوستي امام حسين عليه السلام و محبت زيارتش را در دل او مي­افكند.»[۶] نیز رســول مكـرّم اسـلام صلي الله عليه وآله و سلم پيرامون دوستي آن بـزرگوار فرموده­اند: « خدا، دوستداران حسين، را دوست دارد.»[۷]

يـا رب از دل­هاي ما نـور محبت را مگير

ايـن تجمع، اين توسـل، اين ارادت را مگير

هستي مـا بستگي دارد به حُبّ اهـل بيت

هرچه مي­خواهي بگير، از ما ولايت را مگير

گر چه امت اسلامي بر عظمت امام حسين و لزوم محبت حضرتش اتفاق نظر دارند ولي بسياري از افراد، از عمق مطلب ناآگاه و از دقايق آن بي­خبرند. در اين مختصر به جهت عرض ارادت به محضر وجود مقدّس رسول اکرم، اميرالمؤمنين و حضرت فاطمه­ي زهرا علیهم السلام، به دو مطلب، يكي آثار محبت اهل بيت و ديگري فضيلت اشك بر مظلوميت امام حسين عليه السلام، اشاره مي­كنيم.

 

مطلب اول: آثار محبّت اهل بيت عليهم السلام

 

۱ـ تثبيت و نهادينه شدن ايمان

سليم بن قيس از اميرالمؤمنين عليه السلام نقل مي­كند: « خوشا به حال كسي كه دوستي ما اهل بيت خدا در دل او نفوذ كرده، تا ايمان در دلش چون كوه احد، ريشه­دار و محكم گردد. »[۸]

و همچنین حسن بن عبدالله از پدرش و او از جدش امام مجتبي عليه السلام و ايشان از رسول گرامي صلي الله عليه وآله و سلم نقل مي­كند كه فرمود: « دوستي اهل بيت من، باعث كمال دين است. »[۹]

 

۲- بهره­ مند شدن از حكمت و علوم اين خاندان

مفضل بن عمر از امام صادق عليه السلام نقل مي­كند كه حضرت فرمود: « هر كس ما اهل بيت را، دوست بدارد و به حقيقت، محبّت ما در دل او جاي گيرد، سرچشمه­هاي حكمت بر زبانش جاري خواهد شد و ايمان در قلبش تازه گردد. »[۱۰]

 

۳- پاكي از گناه

بكر بن محمد ازدي، از امام ششم عليه السلام نقل مي­كند كه فرمود: « همانا محبت ما اهل بيت، گناهان را از بندگان پاك مي­كند، همانگونه كه باد تند، برگ­ها را از درختان مي­افكند. »[۱۱]

امام باقر عليه السلام نيز فرمودند: « به سبب دوستي ما، گناهان آمرزيده مي­شود. »[۱۲]

 

۴- دستگيري در دنيا و آخرت

پيامبر اسلام صلي الله عليه وآله و سلم مي­فرمايند: « هر كس اهل بيتم را دوست بدارد، البته به ريسمان محكمي كه در آن گسستگي نيست، چنگ زده است. »[۱۳] و نيز فرمود: « محبت من و دوستي خاندانم، در هفت جاي ترسناك، سود مي­دهد؛ هنگام جان دادن، در قبر، هنگام محشور شدن، زمان دريافت پرونده­ي اعمال، وقت حسابرسي، در زمان سنجش اعمال و هنگام عبور از پل صراط. »[۱۴] و نيز فرمودند: « شفاعت من شامل آن تعداد از امتم مي­شود كه اهل بيت مرا دوست دارند و پيروان من هستند. »[۱۵]

پيامبر اعظم صلي الله عليه وآله و سلم فرمودند: « نوراني­ترين شما در قيامت، كسي است كه محبّت بيشتري نسبت به خاندان من داشته باشد. »[۱۶]

اسماعيل بن مسلم شعيري از امام صادق عليه السلام و ايشان از پيامبر خاتم صلي الله عليه وآله و سلم نقل مي­كند، كه « ثابت­ترين شما بر پل صراط، با محبت ترين شما نسبت به اهل بيتم است. »[۱۷]

مفضل بن عمر از امام صادق عليه السلام نقل مي­كند كه فرمود: « هر كس اهل بيت را دوست داشته باشد براي او عمل هفتاد نبي و هفتاد صديق و هفتاد شهيد است. »[۱۸]

 

مطلب دوم: فضيلت گريه بر امام حسين عليه السلام

گريه بر مصايب سيد الشهدا علاوه بر پيام بلند و شور غير قابل وصفش، لازمه­ي طبيعي محبت است. همان محبتي كه اساس اسلام و دين است، همان محبتي كه بوسيله­ي آن اعمال پذيرفته مي­شود و همان محبتي كه مزد رسالت رسول خدا صلي الله عليه وآله و سلـم است. و بر همين اساس است كه امام صادق علیه السلام فرمود: « كسي كه بر حسين گريه نكند به او جفا كرده­است.[۱۹] و گريه­كننده بر امام حسين عليه السلام، در بهشت با آن حضرت، هم درجه خواهد بود. »[۲۰] و نيز فرمود: « هر كه بر حسين گريه كند، حق ما را ادا نموده و اجر رسالت پيغمبر را ادا كرده­است. »[۲۱] و نيز فرمودند: « كسي كه نزد او ياد حسين بن علي شود، پس از چشمان او حتي به اندازه­ي بال مگسي اشك جاري شود، پاداش او بر خداست و آن كمتر از بهشت نخواهد بود. »[۲۲]

در فضيلت گرياندن نيز فرموده­اند: « هر كس بگريد يا بگرياند يا خود را براي امام حسين عليه السلام به گريه بزند، جزو بهشتيان خواهد بود. »[۲۳]

امام صادق عليه السلام فرمودند: « هنگامي كه حسين كشته شد، آسمان گريست. » و نيز امام باقر عليه السلام فرمودند: « بعد از شهادت يحيي بن زكريا، آسمان بر احدي جز امام حسين نگريست، و بر او چهل روز گريه كرد. »[۲۴]

 

 

[۱] -الكافي ۲/۴۶-بحار الانوار۲۷/۹۱

[۲] – مستدرك الوسايل ۱۰/۳۱۸

[۳] – بحار الانوار۴۴/۲۶۶مثير الاخزان ص ۲۲

[۴] – بحار الانوار ۴۴/۲۴۲

[۵] –بحار الانوار۴۴/۲۶۱– كامل الزيارات ص ۷۰

[۶] – كامل الزيارات ص ۲۶۹- بحار الانوار ۹۸/۷۶

[۷] -بحار الانوار۴۳/۲۷۵- الاذشاد شيخ المفيد ۲/۲۵

[۸] – كتاب سليم بن قيس ( اسرار آل محمد صلي الله عليه وآله و سلم

[۹] – امالي صدوق ۱۶۱/۱

[۱۰] – بحار الانوار ۲۷/۹۰المحاسن ۱/۱۳۴

[۱۱] – ثواب الاعمال صدوق ص ۱۸۸

[۱۲] – امالي طوسي ص ۴۵۲

[۱۳] – مناقب الامام امير المومنين عليه السلام ۲/۴۷۶

[۱۴] – بحار الانوار ۷/۲۴۸

[۱۵] – تاريخ بغداد ۲/۱۴۶- اهل بيت در قرآن و حديث ۲/۶۵۴/۱۰۲۰

-[۱۶] شواهد التنزيل ۲/۳۱۰/۹۴۸

[۱۷] – فضايل الشيعه۴۸/۳– كنز العمال ۱۲/۹۷/۳۴۱۶۳

[۱۸] – بحار الانوار ۷/۹۰

[۱۹] – بحار الانوار ۴۴/۳۰۴

[۲۰] – بحار الانوار ۴۴/۳۰۴

[۲۱] – كامل الزيارة ص ۸۰

[۲۲] – كامل الزيارة ص ۱۰۴ بحار الانوار ۴۴/۲۹۱

[۲۳] – اللهوف ص ۱۰

[۲۴] -بحار الانوار ۴۵/۲۱۱- كامل الزيارة ص ۹۰

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *